Drie maanden stage? Mats maakte er tien van, en bleef dus ietsiepietsie langer plakken dan verwacht. Voor de educatieve bachelor Secundair onderwijs trok hij naar Prince Albert, een klein stadje in Zuid-Afrika, waar hij lesgaf in een school voor kwetsbare leerlingen. Een zot avontuur, zo bleek.
Over het (klas)muurtje kijken
“Ik wou heel graag nieuwe oorden ontdekken. Andere culturen, tradities en een totaal nieuw onderwijssysteem. Et voilà: Zuid-Afrika werd mijn match. De ideale bestemming om even compleet uit mijn comfortzone te stappen. En dat is gelukt!”
Mats gaf les aan de Prince Albert Skills School (PASS), klinkt chique, maar is vooral erg nobel. De school vangt leerlingen op die buiten het klassieke systeem vallen. Denk aan kinderen in armoede, jongeren met een leeruitdaging of leerlingen die hun ouders verloren zijn. Op de school krijgen ze niet enkel les, maar ook dagelijks een douche, ontbijt en lunch.
“Als leerkracht kan je daar veel betekenen. Dat zit vaak in de allerkleinste dingen: vragen hoe het weekend was, luisteren naar hun verhaal of tijdens de pauze een spelletje domino spelen. Je voelt dat ze appreciëren dat je tijd maakt, ook tussen de lessen door.”
Hy gee onderrig in Afrikaans
Lesgeven in het Engels? Vergeet dat maar. De kinderen op school konden nauwelijks Engels, vertelt Mats. “Er zat dus niets anders op dan … Afrikaans leren! Dat lijkt gemakkelijker dan het is, omdat het klinkt als Nederlands, maar vergis je niet. Veel woorden en zinnen hebben een totaal andere betekenis. Dat was vaak verwarrend en hilarisch tegelijk. Mijn leerlingen lachen nog altijd met sommige uitspraken van mij.”
Ondertussen spreekt en schrijft Mats vloeiend Afrikaans. Respek (= respect)!
Seksuele voorlichting
Mats koos bij AP voor de onderwijsvakken wiskunde en biologie. In Zuid-Afrika daarentegen was hij van alle markten thuis. Enfin, hij stelde zich flexibel op, laten we het zo zeggen.
“Ik gaf Afrikaans, Engels en wiskunde, maar werd ook regelmatig gevraagd om bij te springen in superpraktijkgerichte vakken zoals lassen, houtbewerking, tuinieren en koken.
Eén keer gaf ik zelfs seksuele voorlichting. Afrikaanse gezinnen wonen vaak erg klein en komen daardoor op jonge leeftijd al in aanraking met seksualiteit, meestal zonder veel kennis over bescherming. Daarom gaf ik uitleg over voorbehoedsmiddelen en sprak ik met hen over soa's."
Ook al was het even wennen voor Mats, waardevol was het dus zeker.
Ronde twee
Drie maanden bleek te weinig voor Mats. Toen hij weer thuis was, voelde hij: “Mijn verhaal is nog niet geschreven. Ik wil nog meer betekenen voor de school en vooral voor de leerlingen daar.”
Dankzij Erasmus+ verlengde hij zijn reis met zeven extra mooie maanden. “Tijdens mijn tweede verblijf draaide ik mee als een volwaardig lid van het leerkrachtenteam. Dat betekende ook: meer verantwoordelijkheid en nog meer uitdagingen. Ik sluit het avontuur af met vrienden voor het leven, die intussen als familie zijn voor mij.”
Even later kwam ook Monibel in the picture, een vzw opgericht door ex-AP’ers Sien en Roel. Mats sloot zich aan bij deze ontwikkelingshulporganisatie die zich inzet voor kwetsbare kinderen en jongeren, in onder meer Nepal en Zuid-Afrika. “Via de vzw hoop ik jaarlijks terug te keren naar PASS zodat ik mijn leerlingen kan zien groeien.”
Van Afrika tot in Amerika Mechelen
De next big thing na Zuid-Afrika? Wel, dat wordt Mechelen. Niet zo exotisch, klopt. Maar toch wel spannend hoor voor Mats, want hij start daar in zijn allereerste échte job als leerkracht bij de Provinciale Technische School (PTS). Hebben die geluk, want naast een officieus AP-diploma, neemt Mats vooral bakken praktijk- en levenservaring mee.
“Ik besef nu: iedereen draagt zijn eigen rugzak mee, en je weet nooit volledig wat er zich thuis afspeelt. Goed onderwijs gaat om meer dan leerdoelen behalen. Minstens zo belangrijk zijn een veilige en vertrouwde omgeving waarin je je als leerling gezien, gehoord en gerespecteerd voelt.”
Amen.
