Wat als je je comfortzone inruilt voor een stage in Senegal? Voor Bauke Kuylen, laatstejaarsstudente Sociaal Werk, werd die sprong een ervaring die haar kijk op het leven én haar toekomstig beroep voorgoed veranderde.
“Ik heb nog geen enkel moment spijt gehad van mijn studiekeuze”, vertelt Bauke enthousiast. “De bacheloropleiding Sociaal Werk is heel breed. Daardoor kreeg ik de kans om verschillende werkvelden te verkennen en te ontdekken wat echt bij mij past.”
“Ook mijn stagekeuze was er ‘boenk’ op. Toen ik tijdens de stage-infosessie de organisatie ‘Les Cajoutiers’ in Senegal ontdekte, was ik meteen verkocht”, vertelt Bauke. “De organisatie zet sterk in op inclusie. Dove kinderen en kinderen met het syndroom van Down volgen samen met andere kinderen les in een gemixte klasgroep."
Bauke was dan ook enorm blij toen ze hoorde dat ze effectief naar Senegal mocht vertrekken. “Ik keek ernaar uit om te mogen bijdragen aan zo’n waardevol project.” Toch was het in het begin ook spannend. “Stage lopen in een school waar ook de horende kinderen gebarentaal spreken, was echt wennen. Ter voorbereiding had ik thuis het alfabet geleerd, maar de rest van de gebarentaal heb ik vooral tijdens mijn stage opgepikt. Ik kon zeker niet altijd volgen, want de kinderen waren veel vlotter dan ik. Gelukkig hielpen ze me graag. Het was mooi om te zien hoe vanzelfsprekend iedereen met elkaar communiceerde.”
‘Doof, en wat dan nog?’: de boodschap op de basketshirts vat de inclusieve visie van de school perfect samen.
Wat was jouw rol?
“Mijn rol was heel gevarieerd. Ik ondersteunde in de klas, maar stond vooral in het internaat. Daar hielp ik met huiswerk en organiseerde ik activiteiten. Kinderen oefenden bijvoorbeeld leerstof die ze vanbuiten moesten kennen en toonden dit vervolgens aan mij. Daarnaast speelden we veel samen. We voetbalden, tekenden, maakten armbandjes, legden puzzels en trokken zelfs een dag naar het strand voor spelletjes. Het waren vaak eenvoudige activiteiten, maar net die momenten zorgden voor een sterke band met de kinderen.”
Welke momenten zal je niet snel vergeten?
“Wat me vooral zal bijblijven, is de impact van de inclusieve aanpak buiten de school. Doordat steeds meer kinderen en gezinnen gebarentaal kennen, wordt het hele dorp toegankelijker voor dove mensen. Dat maatschappelijke effect vond ik bijzonder sterk. Daarnaast zijn het vooral de kleine dingen die indruk op me maakten. Met iets eenvoudigs zoals papier en potloden of verf konden de kinderen zich bijvoorbeeld een hele namiddag amuseren."
“En toen Senegal de Africa Cup won, vierden we met iedereen op straat. Die sfeer van samenhorigheid is moeilijk te beschrijven, maar ik zal die nooit vergeten.”
Wat neem je zeker mee uit je buitenlandse ervaring?
“Ik heb geleerd om meer te genieten en minder bezig te zijn met wat anderen denken. Ook mijn kijk op sociaal werk is veranderd. Ik heb ervaren hoe anders sociaal werk eruit kan zien in een andere context. Er is geen vaste structuur: je moet je aanpassen aan de situatie. Maar één ding blijft overal hetzelfde: mensen ondersteunen.”
Wat zou je zeggen tegen studenten die dromen van een buitenlandse stage, maar de stap nog niet durven zetten?
“Gewoon doen. Je leert zóveel – over de wereld, over anderen en over jezelf. Het is een ervaring die je blik verruimt en die je nooit vergeet. Je krijgt een bredere kijk op thema’s zoals armoede en ongelijkheid. Dat maakt mij vandaag niet alleen een betere sociaal werker, maar ook een bewuster persoon.”
En tegen jezelf vlak voor vertrek, nu je erop terugkijkt?
“Dat heimwee normaal is. Wanneer je foto’s online ziet van buitenlandse stages, zie je vaak alleen de mooie momenten. Maar iedereen heeft ook wel eens een moeilijker moment. En ook: grijp alle kansen en stap uit je comfortzone! Ik ben met andere stagiaires een weekend naar Dakar geweest, maakte boottochten, ging op safari en bezocht verschillende eilanden en dorpjes. Het hoeven trouwens niet altijd grote uitstappen te zijn. Ook door gewoon naar de winkel te gaan of een lokaal restaurant uit te proberen, ontdek je nieuwe dingen en maak je herinneringen. Geniet van elk moment. Achteraf ben je zó blij dat je er alles hebt gehaald.”
